tag:blogger.com,1999:blog-337319432011-04-21T19:21:18.601-07:00MAHDIhttp://www.blogger.com/profile/16911134570849281428noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-33731943.post-1157158425872860512006-09-01T17:34:00.000-07:002006-10-10T16:54:41.306-07:00<div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">بنام خالق هستي، زندگي، مرگ</span></span></div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#cc0000;">انتظار کشنده بود<br /> آنگاه که مرگ<br /> بی حوصله دستم را می کشید<br /><br /><br />من تمام جاده ها را<br /> بی طاقت با چشمانم دویدم وگریستم<br /><br />شاید<br /> قاصدکی خبری<br /><br />شاید<br /> نسیمی عطری بوی<br /><br /><br />شاید شاید شاید<br /><br /><br />به زمین خوردم و برخواستم<br /> با پای خسته<br /> شکسته ی غرورم<br /><br />گریستم همچون ابرکی بهاری<br /> تمام خطوط درهم رودهارا<br /><br /><br />مرگ دستم را می کشیدو<br /> من دور می شدم<br /> از جادها<br /><br />ولی انتظار<br /> هنوز<br /> نشسته بود<br />بر لب جاده<br /> شاید<br /> قاصدکی خبری<br /> شاید<br /> نسیمی عطری بوی<br />شاید شاید شاید<br /><br /><br /><br />(به که گویم که من تنها ماندم)<br /><br />شبهارا<br /> که از چشمانت ستاره می بارید<br /> گریستم<br /><br /><br />شبهارا<br /> که از ماه رویت<br /> نقشی می افتاد <br /> در برکه بی حوصلگی ها ی من<br /> آرام می شدم<br /><br /><br />باز<br /> از انتظار <br /> سخنها بود<br /><br /> بین من و این دیوار<br /> با ان تن خشک و زبرش که <br /> از رویش خزه<br /> یا پیچش <br /> پیچک خبری نبود<br /><br /><br /> هر روز<br /> حرف دیروز<br /> تکرار گذشته<br /><br /><br />یادش بخیر<br /> روزی از پنجره ی خورشید<br /> نگاهت کردم<br />چشمانم پر اشک بود<br /> و لبانم می سوخت<br /><br /> <br />تنم از شرم<br /> می لرزید<br />(همچون کودکی که سری یا شیشه ی شکسته در پیشگاه پدری اخمالود)<br /><br /><br />انتظار مرا سوزاند<br /> و سوختم<br />از شرمی که ناگاه<br />خیال بوسیدن لبانت<br /> در خوابم افتاد<br /><br /><br /><br />انتظار همچنان<br /> باقیست<br />حتی با انکه<br /> مرگ دستانم را<br />باقدرت می فشارد<br /> و در جاده ی بی کسی می کشد<br /></span><br />نوشته : بی رنگ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33731943-115715842587286051?l=fmahdi.blogspot.com' alt='' /></div>MAHDIhttp://www.blogger.com/profile/16911134570849281428noreply@blogger.com0